Γράφω ένα άρθρο
με αφορμή ένα άλλο άρθρο ενός πρωτοετή του τμήματος Στατιστικής και Ασφαλιστικής
Επιστήμης του Πανεπιστημίου Πειραιώς το οποίο δεν μου άρεσε καθόλου. Αυτό διότι
κατακρίνει τις παρατάξεις χωρίς να προτείνει κάποιες λύσεις για την υπεράσπιση της αξίας
του πανεπιστημιακού μας πτυχίου. Μιλάει για την Π.Α.Σ.Π., την Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ.,
το Μ.Α.Σ. αλλά δεν κρίνει καθόλου τα Ε.Α.Α.Κ. και την ΑΡ.ΕΝ. Γιατί όμως; Τι
προσπαθεί να πετύχει με αυτό; Δεν ξέρουμε αλλά μπορούμε να υποθέσουμε...
Οι εκλογές όπως
λέει και το άρθρο του παιδιού που θέλει να τραβήξει την προσοχή μας, έφτασαν
καθώς αύριο κιόλας θα διεξαχθούν αύριο σε όλα τα Πανεπιστήμια και τα Τ.Ε.Ι. Τι θα
ψηφίσουμε όμως; Μία παράταξη ή κίνημα που αράζει σε ένα τραπεζάκι, πίνει μπύρες
και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο κάνει; Προφανώς όχι! Μία παράταξη που αράζει στο
τραπεζάκι της, ψωνίζεται από τις 7 το πρωί και σε γλύφει για ψήφους; Ούτε καν! Μία
παράταξη που είναι καθαρά οργανωμένη από την Νεολαία του κόμματος που την
συγκρωτεί και δεν ασχολείται με το Πανεπιστήμιο αλλά με την πολιτική; Και πάλι όχι!
Θα ψηφίσουμε
όμως μία παράταξη η οποία ασχολείται συνεχώς με τα διοικητικά συμβούλια και τις
προτάσεις που καταθέτει σε αυτά, και δεν κάθεται με τα πόδια πάνω σε ένα τραπεζάκι
αναλογίζοντας τι θα κάνει για αντίποινα στην αντίπαλη παράταξη! Μία παράταξη
που θα δώσει αξία στο σημερινό πανεπιστημιακό πτυχίο!
Θανάσης Χριστοδουλάκης
Υ.Γ.: Δεν υπάρχει λόγος να μιλήσουμε για ονόματα παρατάξεων... Αρκεί να διαβάσουμε το έργο και τις προτάσεις τους...
